بیعملی مسئولان در برابر پروژه پل و زیرگذر جاده نظامی علاء؛ جان مردم همچنان در خطر است
اهالی روستاهای بخش مرکزی سمنان با انتشار بیانیهای، تأخیر در عقد قرارداد و اجرای پروژه را غیرقابل پذیرش دانسته و خواستار پاسخگویی شفاف و اقدام فوری مسئولان شدند.
پروژهای که باید سالها پیش به سرانجام میرسید، همچنان در پیچوخم وعدهها و جلسات باقی مانده است. جاده نظامی علاء که هر روز شاهد تردد صدها خودروی سبک و سنگین است، به دلیل نبود ایمنی کافی، به مسیری پرخطر برای جان و مال مردم تبدیل شده و بارها حوادث تلخی در این مسیر رخ داده است.
اهالی روستاهای بخش مرکزی سمنان که بارها در انتظار تحقق وعدههای مسئولان بودهاند، این بار با صدای واحد و در قالب یک بیانیه اعتراضی اعلام کردند: سالهاست وعدههای متعددی درباره تکمیل پل هوایی و زیرگذر جاده نظامی (علاء) شنیدهایم، اما در عمل هنوز این پروژه حیاتی به سرانجام نرسیده است.
آنها با هشدار نسبت به خطرات موجود تأکید کردهاند: در این جاده هر روز شاهد تردد بسیاری از خودروهای سبک و سنگین هستیم که نبود ایمنی کافی، جان جوانان و عزیزانمان و مال مردم را به خطر انداخته است.
مسئله زمانی جدیتر میشود که اهالی منطقه به نزدیک شدن پایان شهریور و بسته شدن حسابهای مالی اشاره کرده و هشدار دادهاند که اگر همین روزها تکلیف پروژه روشن نشود، احتمالاً بار دیگر به تعویق خواهد افتاد و مردم همچنان در بلاتکلیفی باقی خواهند ماند.
بیانیه مردم، لحنی صریح و انتقادی دارد:
تأخیر در عقد قرارداد و اجرای پروژه پذیرفتنی نیست.
پاسخگویی شفاف مسئولان، یک مطالبه جدی است.
حق مردم برای داشتن جادهای ایمن، حقی بدیهی و غیرقابل چشمپوشی است.
این جملات نشان میدهد که صبر مردم به سر آمده و دیگر وعدههای بیسرانجام برای آنها قابل قبول نیست.
آنها در بخش دیگری از بیانیه خود بهطور مستقیم از نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، فرماندار سمنان و مدیرکل راه و شهرسازی خواستهاند که با اختصاص فوری اعتبارات و عقد قرارداد لازم، پروژه پل هوایی و زیرگذر جاده نظامی را هرچه سریعتر به مرحله اجرا برسانند و مردم را بیش از این در انتظار نگذارند.
اهالی روستاهای مرکزی در پایان بیانیه خود تأکید کردهاند: «ما هیچ خواستهای جز اجرای وعدهها و بازگرداندن امنیت و آرامش به این مسیر پرخطر نداریم.
آنچه از این بیانیه برمیآید، فقط یک گلایه ساده نیست؛ بلکه فریاد اعتراضی است که سالها در دل مردم انباشته شده است. آنها بارها وعده شنیدهاند، اما خروجی ملموسی ندیدهاند. تأکید بر حق داشتن جادهای ایمن، در حقیقت اشارهای مستقیم به یکی از بدیهیترین حقوق شهروندی است که نباید قربانی بیتوجهیهای اداری و کمبود بودجه شود.
اکنون توپ در زمین مسئولان است؛ اگر بار دیگر این پروژه به تأخیر بیفتد، نهتنها سرمایه اجتماعی آسیب خواهد دید، بلکه مردم این منطقه اعتماد خود به کارآمدی وعدهها و پیگیریهای مسئولان را بهطور کامل از دست خواهند داد.
بدون نظر! اولین نفر باشید