عبدالمحمد وزیری؛ مردی که ورزش را زندگی کرد

سمنان- محبان علاء- این هفته جمعی از مسئولان و پیشکسوتان ورزش استان سمنان، با عبدالمحمد وزیری، از چهره‌های ماندگار، تأثیرگذار و چندبعدی ورزش استان دیدار کردند. در این دیدار صمیمی که با حضور مدیرکل ورزش و جوانان استان سمنان، معاون ورزشی اداره‌کل و جمعی از پیشکسوتان و اهالی ورزش برگزار شد، فرصتی فراهم آمد تا ورق‌هایی از تاریخ ناگفته ورزش سمنان ورق بخورد؛ تاریخی که نام عبدالمحمد وزیری در بسیاری از سطرهای آن پررنگ و تعیین‌کننده است.

وزیری از جمله پیشکسوتانی است که ورزش را تنها در یک رشته خلاصه نکرد؛ او هم ورزشکار بود، هم مربی، هم داور، هم مدیر و هم سازنده زیرساخت. از همین روست که بسیاری او را نه‌فقط یک پیشکسوت، بلکه معلم نسل‌ها و معمار بخشی از ورزش سمنان می‌دانند.

از کلاس‌های تخصصی تا قهرمانی‌های کشوری

عبدالمحمد وزیری در بخشی از این دیدار، با زبانی ساده اما سرشار از خاطره، به سال‌های نخست ورودش به ورزش حرفه‌ای و آموزشی اشاره کرد؛ سال‌هایی که هم‌زمان با تحصیل دانشگاهی، در کلاس‌های تخصصی تربیت‌بدنی و رشته‌های مختلف ورزشی شرکت می‌کرد.

او از حضور در کلاس‌هایی یاد کرد که اساتید بزرگی همچون آقای قیاسی در آن تدریس می‌کردند و خودش در همان دوران موفق به کسب رتبه‌های برتر و عناوین قهرمانی شد؛ موفقیت‌هایی که حتی بازتاب رسانه‌ای هم پیدا می‌کرد و نام او به‌عنوان قهرمان در نشریات آن زمان به چاپ می‌رسید.

وزیری به حضور در مسابقات دوومیدانی کشور، پرش با نیزه و رقابت‌های دانشجویی و کشوری اشاره کرد و از شرایط سخت آن دوران گفت؛ دورانی که نه خبری از آمبولانس بود، نه پزشک مستقر و نه امکانات ایمنی. او با لبخندی تلخ به یاد آورد که به ورزشکاران هشدار می‌دادند اگر آسیبی ببینند، باید خودشان پای عواقبش بایستند.

ورزش در کنار درس؛ یک روز بدون توقف

این پیشکسوت ورزش استان، از روزهایی گفت که صبح‌ها در دانشگاه حاضر می‌شد و بعدازظهرها در کلاس‌های مختلف ورزشی انستیتو تربیت بدنی ایران شرکت می‌کرد. روزهایی که خستگی معنایی نداشت و هدف، ساختن آینده‌ای بهتر برای ورزش بود.

او تأکید کرد که ورزش در نگاهش همیشه یک ابزار تربیتی و فرهنگی بوده و نه صرفاً رقابت و مدال؛ نگاهی که بعدها در مسئولیت‌های مدیریتی‌اش نیز به‌روشنی دیده شد.

تولد مجموعه ورزشی پوریای ولی؛ پاسخ به یک نیاز

یکی از بخش‌های مهم و تأثیرگذار این دیدار، روایت چگونگی شکل‌گیری مجموعه ورزشی پوریای ولی سمنان بود؛ مجموعه‌ای که امروز برای بسیاری از ورزشکاران سمنانی نامی آشناست.

وزیری توضیح داد که به‌دلیل کمبود فضای ورزشی برای دانش‌آموزان و تداخل برنامه‌های آموزشی و مسابقاتی، به فکر تأمین زمینی مستقل افتاده است. پس از پیگیری‌های فراوان، تحقیق و مذاکره، سرانجام زمینی موقوفه متعلق به حاجی‌بابا و حاج محمد صندوقدار با تولیت حاج ماشاالله صندوق‌دار در سال ۱۳۵۳ در اختیار آموزش و پرورش قرار گرفت.

پس از تأمین زمین، مرحله دشوار تأمین اعتبار و بودجه آغاز شد؛ مرحله‌ای که با پیگیری‌های مستمر در تهران و همکاری اداره‌کل و نوسازی و تجهیز مدارس استان به نتیجه رسید و سرانجام این مجموعه در سال ۱۳۵۶ افتتاح شد.

مجموعه پوریای ولی در همان زمان دارای زمین چمن طبیعی، سالن ورزشی سرپوشیده و فضاهای روباز برای والیبال، بسکتبال، هندبال و دوومیدانی بود؛ امکاناتی که در آن دوره، برای سمنان یک تحول بزرگ محسوب می‌شد.

مدیریت، آموزش و ورزش مدرسه‌محور

عبدالمحمد وزیری در ادامه از سال‌ها فعالیت در آموزش و پرورش، مدیریت ورزشی و مسئولیت در دانشگاه آزاد منطقه ۱۰ سخن گفت. او از برگزاری مسابقات منظم بین مدارس، الزام مدارس به تشکیل تیم‌های ورزشی کارکنان و دانش‌آموزان، و تلاش برای دیده‌شدن ورزش در نظام آموزشی یاد کرد.

او خاطراتی از مسابقات پرشور مدارس، رقابت‌های بسکتبال دبیرستان‌ها، شکستگی بینی در جریان مسابقه، آسیب‌دیدگی‌های متعدد و حتی بستری شدن در بیمارستان هنگام برگزاری مسابقات دانشگاهی در شاهرود را روایت کرد؛ خاطراتی که نشان می‌دهد مسیر ورزش برای او همواره با سختی و فداکاری همراه بوده است.

از داوری تا ریاست هیئت‌ها

وزیری در بخشی دیگر از سخنانش، به مسئولیت‌های ورزشی خود در هیئت‌های مختلف استان اشاره کرد؛ از جمله فعالیت در بسکتبال، هندبال و فوتبال و حضور به‌عنوان رئیس کمیته داوران فوتبال. او گفت که در مقاطعی ناچار شده داوری را کنار بگذارد تا تمام وقت خود را صرف مدیریت و سامان‌دهی ورزش استان کند.

گنجینه‌ای که باید ثبت شود

در پایان این دیدار، حاضران با قدردانی از سال‌ها تلاش بی‌وقفه عبدالمحمد وزیری، بر ضرورت ثبت خاطرات، اسناد، تصاویر و روایت‌های او به‌عنوان بخشی از تاریخ شفاهی ورزش استان سمنان تأکید کردند؛ گنجینه‌ای که بسیاری از تصاویر و گفته‌های آن هنوز بکر و منتشرنشده است.

این دیدار، نه فقط یک دیدار نمادین، بلکه ادای احترام به نسلی بود که ورزش را با عشق ساخت؛ نسلی که اگرچه شاید کمتر دیده شد، اما امروز ثمره تلاشش در زمین‌ها، سالن‌ها و نسل‌های ورزشکار استان سمنان به‌روشنی دیده می‌شود.

عبدالمحمد وزیری، نامی که با ورزش سمنان پیوند خورده؛ مردی که ورزش را زندگی کرد، نه فقط تمرین.